۱- كنسرت استاد شجريان و گروه آوا ديشب (۹/۵/۱۳۸۶) در تالار بزرگ كشور برگزار شد. بنا بر گفته رئیس مرکز اطلاع رسانی نيروی انتظامی ، هزينه ۳۰ ميليون تومانی مطالبه شده بابت حقوق خارج از ساعات اداری پرسنل است. حفاظت و برقراری نظم در برگزاری كنسرتها وظيفه نيروی انتظامی نيست . در تمام دنيا مرسوم است ، امور انتظامی و حفاظتی كنسرتها از طرف برگزار كنندگان بر عهده شركتهای حفاظتی گذاشته ميشود كه آنان نيز با دريافت دستمزدهای گزاف به اين امور ميپردازند. پس درخواست اداره خدمات انتظامی ناجا درخواست نامعقولی نبوده است و قطعاً برگزار كنندگان كنسرت استاد بايد هزينه های انتظامی را در زمره ديگر هزينه های اجرا محاسبه مينمودند.
اما شيوه درخواست اداره خدمات انتظامی، نامعقول و غير منطقی بوده به نحوی كه امر بديهی و روشنی را ناحق و اعمال زور و مخالفت با اصل برگزاری كنسرت استاد شجريان نمايانده است. 

۲- سايت استاد پرويز مشكاتيان مدتی است راه اندازی شده و اطلاعات  كاملی را در مورد ايشان به كاربران عرضه مينمايد. عكس ، فيلم و صدای اجراهای گذشته ، مقالات استاد و ... از ديگر بخشهای مختلف اين سايت است.
استاد در يادداشتی به تاريخ ۲ مرداد به بهانه پاسخ به اظهارات آقای مشايخی در برنامه سيب سفيد شب در شبكه ۱ به عنوان تعامل(!) اركستر سمفونيك با موسيقی ايرانی مطالبی را درج نموده اند. در اين مطلب ، به اظهارات ايشان پاسخ داده اند و مطالبی را نيز در خصوص" اشتباهات فاحش استاد شجريان " حين اجرای يك تصنيف قديمی با اركستر سمفونيك بيان نموده اند.
در حاليكه در رسانه های ما نقد موسيقی وجود ندارد ، قطعاً دقت نظر و نقد آثار، آنهم توسط يكی از با صلاحيت ترين كارشناسان - يعنی استاد مشكاتيان- در وب سايتشان بسيار مغتنم و موجب خرسندی و توجه اهل هنر خواهد بود. اما به نظر ميرسد ذكر يك جمله بدون توضيح ، آنهم در بحثی فنی بدور از شان حرفه ای  و جايگاه هنری ايشان و استاد شجريان و بيشتر به يك حمله احساسی شبيه است.
تصور ميكنم خواندن اين جمله كوتاه برای دوستداران فرهنگ ايران ، درد آور بود. خاطره اجراهای درخشان آثار نبوغ آميز استاد مشكاتيان توسط استاد شجريان فراموش نشدنی است.

ياد باد آن همرهی ...

گروه شيدا - روزهای پس از استعفا از راديو ، در زير زمين خانه لطفی - ياد باد آن روزگاران يادباد
اثر ايمان ملكی

آيا هنرمندان بزرگی چون مشكاتيان، لطفی ، عليزاده ، شجريان حق دارند به خاطر اختلافات شخصی ، ملت و فرهنگی را از به وجود آمدن آثار ماندگار و گرانبها محروم كنند؟ شكوفایی نبوغ نامبردگان در دوره ای از زمان و محصول دهها و شايد صدها عاملی است كه امكان دارد - دقت كنيد ، امكان دارد- هر چند سال يكبار گردهم آيند تا عليزاده ای ، شجريانی پا به عرصه گذارند. درخشانترين آثار استادان مذكور در كنار هم بوده است ، به جز استاد حسين عليزاده كه همچنان عرصه های نوينی را در موسيقی ايران ميجويد و ميپويد، استادان ديگر در اين سالها اثری در خور نامشان بر جای نگذاشته اند.
خاطره اجرای آثار  استاد مشكاتيان توسط گروه عارف با نوازندگان و اعضای قديمی هرگز از اذهان زدوده نخواهد شد.
یاد گروه شيدا به سرپرستی لطفی و با حضور هنرمندانی چون پشنگ و بيژن كامكار ، ناصر فرهنگفر ، عبدالنقی افشار نيا ، علی اكبر شكارچی ، هادی منتظری ، زيدالله طلوعی ، اسماعيل صدقی آسا، فرخ مظهری و ... و گروه عارف به سرپرستی حسين عليزاده و پرويز مشكاتيان و با حضور ارشد طهماسبی ، ارژنگ كامكار ، اردشير كامكار ، جمشيد عندليبی ، محمد فيروزی و بعدها اجتماع اين دو گروه به نام گروه عارف و شيدا در چندين اثر پر ارزش در لوح تاريخ هنر ايران ماندگار است.

*عنوان مقاله از شعر فریدون مشیری گرفته شده است ، فخرالدينی براساس آن موسيقی زيبایی ساخته و گروه شيدا و عارف به سرپرستی حسين عليزاده آن را در اثری به نام "ياد يار مهربان " با صدای كاوه ديلمی جاودانه ساخته است.
تمام بيت اين است: ياد باد آن همدلی آن همرهی     ساز محجوبی و آواز بنان شعر رهی.

نيوشا طبيبی