۱- انتخابات قریب الوقوع مجلس ، بازهم مانند دوره های قبل، موجب التهاب فضای سیاسی کشور شده و گروهها و احزاب و ائتلافهای جدیدی به وجود می آیند. اصلاح طلبان متوهم - اعضای مشارکت و وزرای سابق دولت آقای خاتمی ـ که وجود خود را موهبتی برای مردم تصور میکنند ، قلباً از رد صلاحیتها شادمانند.آنها میدانند که در صورت تایید صلاحیت باز هم هیچ شانسی برای ورود آنها به مجلس وجود ندارد.ای کاش اصلاح طلبان برای آنکه نام و مرامشان به هم نزدیک شود اصلاح را از درون خودشان شروع کنند و بد نامانی چون خرم وزیر راه دولت آقای خاتمی و افراد دیگری که سوابق روشنی در خدمت به میهن و مردم ندارند را از خود برانند.
طرفداران دولت نیز که تکلیفشان معلوم است: هر وعده، قول،شعار و ژستی که برای کسب آرا موثر باشد آزاد است! بزرگ جلوه دادن کارهای معمولی دولت نهم ، تخطئه دولتها قبلی ، ما خوبیم بقیه بدند و ... این گروه عمدتاً به دلیل نداشتن تجربه مدیریت کلان ، در کلیه امور و به حساب جیب ملت و به روش آزمون و خطا عمل میکنند اگر به نتیجه رسید که با بوق و کرنا اعلام میشود وگرنه ... مهمترین گروه این مجموعه معمولاً رایحه (!) خوش خدمت است.
 به نظر من موجه ترین و خوش سابقه ترین ائتلاف حاضر در انتخابات آینده ، ائتلاف اصولگرایان اصلاح طلب یا ائتلاف علی لاریجانی و محمد باقر قالیباف است. فرماندهان دفاع مقدس که حامل کوله بار تجربه مدیریت موفق جنگ هستند ، عموماً مدیرانی هستند که بهره گیری مدیریت نوین را با تعهد دینی و میهن دوستی آمیخته اند و در عرصه های مختلف بسیار موفق بوده اند.

۲- استقبال از روز والنتاین در ایران ، موجب بسی شرمساری است. در حالیکه حتی در کشورهای مسیحی نیز به اندازه کشور ما به این روز بها داده نمیشود ، بسیاری از جوانان ایرانی این روز را - بدون آنکه کوچکترین اشتراک فرهنگی و تاریخی با آن داشته باشند - بزرگ میدارند.
رسانه های خارجی و تولید کنندگان هدایای ویژه این روز نیز به این حرکت دامن میزنند و آن را نشانه ای از تمدن و فهم و شعور جلوه میدهند.
متاسفانه اقبال اینگونه نمادهای فرهنگ غربی در ایران پاسخی است به برخی تندرویها و محدودیتهای بی دلیل.
امروز سپندار مذگان ، روز ایرانی مهر ورزی است.بیایید ایرانی باشیم.