۱- ورود دکتر محسن رضایی به عرصه انتخابات ریاست جمهوری نشان از عدم اجماع اصولگرایان بر ادامه ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد دارد. بخش بزرگی از حامیان سابق ایشان از نبود عقلانیت و شعور در تصمیمات دولت نهم شکایت دارند و ادامه وضع فعلی را نه به مصلحت نظام میدانند و نه در راستای تامین منافع ملی.
اگر آقای رضایی این بار تا به آخر بمانند، مطمئناً بسیاری از آراء آقای احمدی نژاد را از آن خود خواهد کرد، و به احتمال بسیار زیاد میرحسین موسوی پیروز قاطع انتخابات خواهد بود.در بدترین حالت ممکن آقایان موسوی و احمدی نژاد به دور دوم خواهند رفت و با تجمع آراء اصلاح طلبان ، تحریمیها و بلاتکلیفها باز هم میرحسین پیروز میدان خواهد بود.

۲-جنگ قلمی آقای کروبی و کیهان، که با طنز غیر مودبانه  به سبک معمول کیهان در مورد آقای کروبی آغاز شد سبب گردیده تا برخی آقای کروبی را فردی شجاع که در مقابل فشارها سر خم نخواهد کرد، بدانند.شاید این قضیه تا حدودی سبب بهبود وضعیت آقای کروبی بین طبقات متوسط شهری بشود.هر چند که حضور انتقامجویانه برخی از مدیران سابق دوران اصلاحات در ستاد آقای کروبی بسیاری را بین موسوی و کروبی سردرگم کرده است.

۳- استفاده همه جانبه دولت از رسانه های دولتی، سفرهای بی وقفه استانی، و... نشان میدهد که دولت فعلی قصد دارد به هر نحو ممکن پیروز انتخابات پیش رو باشد.حال اگر مجری انتخابات دچار "خود حق بینی افراطی" ای باشد که پیروزی خود به هر شیوه و روش را در راستای ادامه برنامه های حق طلبانه و مهر ورزانه خود ببیند، این نگرانی بوجود می آید که آیا انتخاباتی سالم برگزار خواهد شد؟
خبرهایی که از سازماندهی گسترده هیئتهای نظارت و هیئتهای اجرایی - که برای اولین بار همه از یک طیف فکری هستند-  به گوش میرسد ، نشان میدهد که اراده ای قوی برای تغییر آراء به نفع آقای احمدی نژاد وجود دارد.
اگر همه ایرانیانی که نگران آینده ایران، نگران تندروی ها و خواهان اصلاح وضع فعلی هستند به پای صندوقهای رای بیایند ، دست تمامت خواهان را برای تغییر و تعبیر آراء خواهند بست.

برای اصلاح، برای تعدیل، برای آزادی، برای بازگشت به جرگه کشورهای معتدل جهان ،با رای به اصلاح طلبان، ۲۲ خرداد را ۲ خردادی دیگر کنیم.