۱- روشن است که در شرایط فعلی شرکت در انتخابات ۲۲ خرداد، وظیفه ای ملی و میهنی و نشاندهنده عزم ملی برای "تغییر" است.هر چند که بعض از دوستان کل ماجرا را سناریویی میبینند که توسط نظام برای بالا بردن سطح مشارکت عمومی نوشته شده است.ای کاش چنین یکدستی ای در مدیران سطح بالای نظام موجود بود، چون حداقل کشور هزینه مبارزه های درونی و بین گروهی را پرداخت نمیکرد.

۲- وقتی درصد بالایی از واجدین شرایط در انتخابات شرکت کنند و به کاندیدای غیر دولتی هم رای بدهند ، عملاً تقلب در انتخابات را منتفی نموده اند، چون به هر حال عدم پیروزی کاندیدایی که بیشترین آرا به نام او به صندوق ریخته شده ، تبعات امنیتی دارد که هیچ دولتی مایل به مواجه شدن با آن نیست.

۳-امید است که در صورت پیروزی آقای میر حسین موسوی مدیران قدرتمندی چون کرباسچی به قهر خود پایان دهند و با حضور در کابینه یا تیمهای مشورتی به حل مشکلات ملی و گرفتاریهای مردم دردمند همت گمارند.
حمایت آقایان کرباسچی و مهاجرانی از آقای کروبی نشات گرفته از عدم حمایت سید محمد خاتمی در دوره گرفتاری آنان است. سید محمد خاتمی در دوره ای که این دو نفر به خاطر حمایت یا اجرای سیاستهایش با رقبا درگیر شدند، هیچ حمایتی از آنان نکرد.آنان نیز تاوان سنگینی پرداختند.

نیوشا طبیبی